„drabinki.
Szczęśliwego połowu powiedziała pani Weldon.
Dziękuję bardzo!
Proszę pana, niech pan nie skrzywdzi tego biednego wieloryba
poprosił Jack.
Nie, chłopcze, skądże! odparł kapitan.
I złapie go pan ostrożnie, prawda
Oczywiście... w rękawiczkach, mój chłopcze.
Niekiedy zauważył kuzyn Benedykt można znaleźć bardzo ciekawe owady na grzbiecie tych ogromnych ssaków.
Doskonale, panie Benedykcie odparł śmiejąc się kapitan Hull
pozwolimy panu „entomologizować", gdy już nasz wieloryb znajdzie się w pobliżu „Wędrowca".
Potem zwracając się do Toma rzekł
Tomie, liczę na pomoc twoją i twoich towarzyszy przy ćwiartowaniu wieloryba, którego wkrótce, jak sądzę, przyholujemy i przy wiążemy do statku.
Jak pan rozkaże, panie kapitanie odparł stary Murzyn.
Dziękuję powiedział kapitan Hull. Dicku, ci dzielni ludzie pomogą ci przygotować puste baryłki. W czasie naszej nieobecności wniosą je na pokład i po powrocie robota pójdzie nam jak z płatka.
Wszystko będzie zrobione, kapitanie.
Tym, którzy się na tych sprawach nie znają, trzeba wyjaśnić, że załoga zamierzała przyholować martwego wieloryba do statku i mocno uwiązać u sterburty. Wówczas na grzbiecie potężnego ssaka usadowią się majtkowie ubrani w buty nabite gwoździami i poćwiartują go na podłużne pasy, poczynając od głowy aż do ogona. Pasy podzieli się następnie na kawałki długości półtorej stopy każdy, a później potnie się na jeszcze drobniejsze cząstki, wreszcie złoży się je w baryłkach i zniesie do ładowni.“(13)